Dopki walczysz jeste? zwyci?zc?.


Wyszukiwarka



Godziny treningów

Zawodnicy

Facebook - Palestra

Karty Benefitowe

Tagi

REGULAMIN AMTORSKIEJ RYWALIZACJI MUAY THAI

Wstęp. CHARAKTERYSTYKA STYLU MUAY THAI

  1. RING
  2. WYPOSAŻENIE RINGU
  3. RĘKAWICE
  4. BANDAŻE
  5. STROJE
  6. BADANIA LEKARSKIE I WAŻENIE ZAWODNIKÓW
  7. RUNDY
  8. LIMITY WIEKOWE
  9. KATEGORIE WAGOWE
  10. SEKUNDANCI
  11. SĘDZIOWIE RINGOWI I PUNKTOWI
  12. SĘDZIA GŁÓWNY I JURY
  13. OBOWIĄZKI I UPRAWNIENIA SĘDZIEGO RINGOWEGO
  14. OBOWIĄZKI I UPRAWNIENIA SĘDZIEGO PUNKTOWEGO
  15. OBOWIĄZKI I UPRAWNIENIA SĘDZIEGO CZASOWEGO
  16. OBOWIĄZKI I UPRAWNIENIA SĘDZIEGO WAGOWEGO
  17. WERDYKTY SĘDZIOWSKIE
  18. PRZYZNAWANIE PUNKTÓW
  19. FAULE
  20. KNOCKDOWN LUB UPADEK
  21. PROCEDURA PO ZNOKAUTOWANIU
  22. DOPING
  23. INNE POSTANOWIENIA I INTERPRETACJA
 
 
Wstęp

CHARAKTERYSTYKA STYLU MUAY THAI

 

Styl Muay Thai określa walkę pełno-kontaktową, w której walczący mogą używać uderzeń kolanami i łokciami, kopnięć, technik bokserskich, przechwytów, niektórych rzutów i obaleń w celu uzyskania przewagi nad przeciwnikiem. Preferuje on zawodników poruszających się statycznie, idących do przodu, nie unikających wymian, zadających mocne techniki przy użyciu pełnego skrętu ciała i rotacji bioder. Dyskryminuje natomiast zawodników skaczących (na wzór niepełno-kontaktowych odmian Kickboxingu czy Boksu amatorskiego), uciekających, unikających wymiany kopnięć i uderzeń. Pomimo iż, dozwolone są wszystkie kopnięcia, praktycznie używa się tylko okrężnych i frontalnych, te drugie jeżeli są używane defensywnie, w celu niedopuszczenia do siebie przeciwnika chcącego podjąć wymianę, mogą świadczyć o słabości kopiącego i unikaniu walki. Integralną częścią Muay Thai jest walka ,,Pam” (ciało w ciało) polegająca na odpowiednim uchwyceniu przeciwnika w celu zadawania technik kolanami i łokciami. Lepiej oceniany jest zawodnik, który kopie kolanami mocniej i dynamiczniej, przy czym biodro podczas kopnięcia powinno wykonać pełny ruch, od odstawienia do maksymalnego wypchnięciu lub rotacji. Natomiast ten, który przystawia biodra obejmując lub przełamując przeciwnika w pasie, blokuje podudziem jego nogi w celu uniknięcia walki jest uznawany za słabszego. Rzuty i obrócenia w klinczu nie powinny służyć obalaniu przeciwnika. Powinny być wykonane w celu wypracowania dogodnej pozycji do ataku bądź kontrataku lub w celu obrony przed uderzeniem kolanem. Muszą one być wykonane przy użyciu siły rąk wspomaganej pracą skrętową ciała. Techniki te są punktowane tylko wtedy, gdy rzucający pozostaje w pozycji stojącej po rzucie. Kopnięcie okrężne powinno być zadawane przednia częścią podudzia, lekko zgiętą nogą przy pomocy rotacji bioder i podparte skrętem tułowia. Charakterystyczne dla Muay Thai są również twarde bloki przednią częścią podudzia i przedramion, przechwyty nóg, uniki poprzez odchylenie tułowia lub odejścia nogami. Źle postrzegane jest używanie technik Boksu amatorskiego: uników rotacyjnych, bicie długich serii rękami na tułów , odskakiwanie i doskakiwanie do przeciwnika. Uderzenia rękami praktycznie ograniczają się do zadawania pojedynczych uderzeń lub krótkich mocnych serii ciosów, które jeżeli nie były trafione z pełną siłą i nie wywarły wyraźnego skutku na przeciwniku nie są brane pod uwagę.

 
 
 
Art. 1
RING
 

1.Rozmiary
Walki odbywają się na ringu o powierzchni kwadratowej. Najmniejszy obszar ringu powinien wynosić 490cm X 490cm, a największy 7,30cm X 7,30cm mierzonym w kwadracie utworzonym przez liny.

2. Liny

Olinowanie ringu stanowią cztery liny o średnicy od 3 do 5 cm przeciągnięte na wysokości 40, 70, 100 i 130cm. Liny powinny być opięte miękkim materiałem lub suknem, silnie naciągnięte i przymocowane do znajdujących się w czterech narożnikach, odpowiednio zabezpieczonych. W celu uniknięcia rozsuwania się lin należy złączyć je po każdej stronie dwoma prostopadłymi poprzeczkami z miękkiego materiału.

3. Podłoga ringu

Podłoga ringu powinna być mocna, równa i występować poza liny co najmniej 50 cm z każdej strony. Musi być wyłożona masą gąbczastą o grubości do 2 – 4 cm i pokryta mocno naciągnięta tkaniną.

4. Schodki

Przy dwóch narożnikach leżących po przekątnej ustawia się stopnie ułatwiające wejście i zejście zawodnikom i sekundantom, a w narożniku neutralnym lekarzowi oraz sędziemu.

5. Narożniki

 W narożnikach koloru niebieskiego i czerwonego powinny znajdować się krzesła oraz wiaderka (plastikowe). Czerwony narożnik powinien znajdować się po lewej stronie od stolika sędziego głównego.

6. Ustawienie ringu

Ring powinien być ustawiony w bezpiecznej odległości od ściany i innych przeszkód. Ściany znajdujące się blisko ringu powinny być zabezpieczone miękkimi materiałami.

 
 
Art. 2
WYPOSAŻENIE RINGU
 

Ring musi być wyposażony w następujące rzeczy:

 

1. Po dwa krzesła w narożnikach ( czerwonym i niebieskim) dla sekundantów.

2. Stół i krzesła dla komisji sędziowskiej.

3. Karty punktowe.

4. Dwa stopery, jeden dzwonek lub gong.

5. Karetka sanitarna przed halą zawodów.

6. Zestaw mikrofon – wzmacniacz.

7. Zestaw pierwszej pomocy.

8. Nosze.
 
 
Art. 3
RĘKAWICE
 

1. Kolor rękawic turniejowych zawodników musi odpowiadać kolorowi ich narożnika (czerwony lub niebieski). Rękawice muszą być zatwierdzone przez sędziego głównego. Zawodnicy mogą używać własnych rękawic jeżeli zatwierdzi je sędzia główny.

2. Zawodnicy w kategoriach wagowych do 67 kg używają rękawic o wadze 10 uncji (284 gram), a zawodnicy w kategoriach powyżej 67 kg używają rękawic o wadze 12 uncji (340 gram).

 
 
Art. 4
BANDAŻE
 

Do owijania dłoni zawodnika dopuszczalne jest używanie standardowych bandaży chirurgicznych lub taśm ochronnych, owijacz służący do owinięcia jednej dłoni musi składać się z jednego kawałka (owijacze nie mogą być łączone). Całkowicie zakazane jest używanie wszelkiego rodzaju przylepców oraz elementów twardych do ochrony dłoni.

 
 
Art. 5
STROJE
 

1. Zawodnicy muszą ubrać spodenki o nogawkach do połowy uda w kolorze czerwonym albo niebieskim w zależności od tego, w którym są narożniku. Zawodnicy muszą być ubrani w koszulkę bez rękawów o kolorze podobnym do spodenek.

2. Paznokcie zawodnika muszą być krótko i równo obcięte. Zawodnicy muszą mieć założone rękawice, kask, ochraniacze na oba golenie, na oba łokcie. Mogą mieć elastyczny ściągacz stawu skokowego. Ochraniacze na golenie oraz łokcie muszą być zatwierdzone przez sędziego głównego.

3. Zawodnik powinien mieć założony Monkon podczas Wai Kru. Zawodnik może założyć na ramiona jedną lub dwie przepaski (Prajat).

4. Każdy zawodnik musi mieć założony ochraniacz krocza wykonany z metalu.

5. Zawodnicy muszą założyć gumową szczękę chroniącą zęby i organy jamy ustnej. W przypadku utraty ochraniacza szczęki w walce, zawodnik jest upominany przez sędziego ringowego. Jeżeli sytuacja się powtórzy stosuje się system kar.

6. Kask ochronny, ochraniacz korpusu, ochraniacze goleni, ochraniacze łokci muszą być dostarczone przez organizatora zawodów.

7. Niedozwolone jest stosowanie wazeliny, tłuszczu, maści ziołowych oraz substancji czynnych na ciele zawodnika lub jego rękawicach.

8. Dopuszcza się walki bez ochraniacza tułowia na wniosek komisji sędziowskiej.

9. Nie dopuszczalne jest noszenie ozdób podczas walki (łańcuszki, naszyjniki i inna biżuteria).

10. Zabrania się noszenia długich włosów i brody. Dozwolone jest noszenie wąsów o ile nie wystają poza wargi.

11. Sędzia ringowy nie pozwala uczestniczyć w walce zawodnikowi ubranemu niewłaściwie. W przypadku gdy ubranie lub sprzęt zawodnika przemieszczą się sędzia ringowy przerywa walkę w celu ich poprawienia.

12. Zawodniczki muszą mieć ubrane krótkie spodenki i koszulkę bez rękawów, muszą założyć ochraniacz na biust, nie mogą nosić: siatek na włosy, nakryć głowy oraz spinek lub wsuwek do włosów, muszą założyć ochraniacz chroniący genitalia.

 
 
Art. 6

BADANIA LEKARSKIE I WAŻENIE ZAWODNIKÓW

 

1. Ważenie zawodników musi odbywać się co najmniej godzinę przed pierwszą walką.

2. Podczas ważenia musi być obecnych co najmniej dwóch członków komisji sędziowskiej.

3. Nie ma tolerancji wagowej dla zawodników i zawodniczek.

4. Podczas ważenia w pierwszym dniu zostaje ustalona kategoria wagowa zawodnika na okres zawodów. Zawodnik musi być ważony w każdym dniu kiedy bierze udział w walce, jego waga musi się mieścić za każdym razem w kategorii wagowej ustalonej pierwszego dnia.

5. Ważenie zawodnika może odbywać się tylko raz dziennie. Uzyskana waga podczas takiego ważenia jest ostateczna.

6. Przed każdym ważeniem zawodnicy muszą być przebadani przez lekarza, który orzeka czy nie ma żadnych przeciwwskazań zdrowotnych do walki.

7. Na oficjalna wagę zawodnik stawia się z ważną książeczką sportowo – lekarską zawodnika i licencją zawodniczą.

8. Zawodnik może się ważyć jedynie w spodenkach a zawodniczka w stroju kąpielowym.

9. Badania lekarskie dla zawodników Muay Thai muszą być wykonane w przychodni sportowo-lekarskiej. Ważność ich potwierdzają dwie pieczątki w książeczce sportowo-lekarskiej zawodnika: imienna lekarza medycyny sportowej i nagłówkowa przychodni sportowo – lekarskiej. Nieczytelne, przekreślone lub poprawione daty i podpisy uniemożliwiają start w zawodach. Badania ważne są przez 6 miesięcy.

10. Zawodnik może startować tylko w jednej kategorii wagowej.

11. Legalizowane urządzenia do ważenia dostarcza organizator.

 


Art. 7

RUNDY
 

1. Walka składa się z trzech rund po dwie minuty każda z jednominutowymi przerwami.

2. W wyniku ustaleń Komisji Sędziowskiej walki mogą odbywać się w systemie 3 rund po 3minutyz jednominutową przerwą, 5 rund po 2 minuty z jednominutową przerwą lub 5 rund po 3 minuty z jedno lub dwuminutową przerwą.

3. Każde oficjalne zatrzymanie walki w celu ostrzeżenia, odjęcia punktu, poprawy ubioru lub ochraniaczy nie jest wliczane w czas walki.

4. Przed każdą walką Muay Thai zawodnik musi wykonać rytualny taniec Wai Kru przy akompaniamencie tradycyjnej tajskiej muzyki instrumentalnej. Jest on formą oddaniu szacunku swojemu mistrzowi, trenerowi oraz sędziom i publiczności. Zawodnik podczas Wai Kru musi mieć założony na głowę Mongkon (tradycyjną opaskę na głowę) Jeżeli przed wejściem do ringu ma założony Mongkon jest zobowiązany wejść nad czwartą liną, natomiast bez Mongkonu między drugą i trzecią. Układ ruchów podczas Wai Kru jest dowolny i charakterystyczny dla danego zawodnika lub klubu. Powinien być jednak zgodny z tradycjami Muay Thai i nie zawierać gestów obraźliwych dla przeciwnika i publiczności. Wai Kru zaczyna się od okrążenia ringu, podczas którego tańczący zgodnie z tradycją sprawdza pole walki (napięcie lin, jakość podłoża i narożniki) następnie klęka na jego środku i wykonują skoordynowane, płynne ruchy tworzące układ powtarzany w czterech kierunkach, po czym wstaje i poruszając się charakterystycznymi dla siebie krokami w kierunku lin, gdzie wykonuje podobny jak poprzednio układ ruchów, po którym wraca do miejsca rozpoczęcia tańca. Tą sekwencję powtarza się w czterech kierunkach kończąc taniec ukłonem.

 
Art. 8
LIMITY WIEKOWE
 
1. Juniorzy i juniorki 16 – 18 lat.
2. Seniorzy i seniorki 18 – 35 lat.
 
 
Art. 9
KATEGORIE WAGOWE
 
 
 

Juniorzy

Seniorzy
 
Kobiety
 
do 51 kg
do 51 kg
do 48 kg
powyżej 51 kg do 54 kg
powyżej 51 kg do 54 kg
powyżej 48 kg do 51 kg
powyżej 54 kg do 57 kg
powyżej 54 kg do 57 kg
powyżej 51 kg do 54 kg
powyżej 57 kg do 60 kg
powyżej 57 kg do 60 kg
powyżej 54 kg do 57 kg
powyżej 60 kg do 63,5 kg
powyżej 60 kg do 63,5 kg
powyżej 57 kg do 60 kg
powyżej 63,5 kg do 67 kg
powyżej 63,5 kg do 67 kg
powyżej 60 kg do 63,5 kg
powyżej 67 kg do 71 kg
powyżej 67 kg do 71 kg
powyżej 63,5 kg do 67 kg
powyżej 71 kg do 75 kg
powyżej 71 kg do 75 kg
powyżej 67 kg do 71 kg
powyżej 75 kg do 81 kg
powyżej 75 kg do 80 kg
powyżej 71 kg do 75 kg
powyżej81kg
powyżej 80 kg do 86 kg
powyżej 75 kg
 
powyżej 86 kg do 91 kg
 
 
powyżej 91 kg
 
 
 
 
 
Art. 10
SEKUNDANCI
 

Każdy zawodnik ma prawo mieć dwóch sekundantów (jednego sekundanta, jednego asystenta), którzy są zobowiązani do przestrzegania następujących przepisów:

 

1. W trakcie przerwy wyłącznie sekundant i jego asystent mogą wejść na podłogę ringu, lecz tylko jeden może wejść na powierzchnię walki (ograniczoną linami). Muszą nosić strój sportowy.

2. Podczas walki żaden z nich nie może przebywać w obrębie krawędzi ringu. Przed rozpoczęciem każdej rundy muszą usunąć z powierzchni ringu stołeczek zawodnika, ręcznik, wiaderko jak również wytrzeć powierzchnię ringu tak aby była sucha.

3. W trakcie wykonywania swoich obowiązków sekundant musi mieć gotowe ręcznik lub gąbkę. Sekundant może występować w imieniu swojego zawodnika, gdy widzi że jest on zdeklasowany lub otrzymuje zbyt dużo uderzeń. Wrzuca on wtedy ręcznik lub gąbkę do ringu by przerwać walkę. Nie może tego zrobić w momencie odliczania prowadzonego przez sędziego ringowego.

4. Sekundantom nie wolno dawać rad lub ośmielać ich zawodnika w trakcie walki. Złamanie tej zasady może skutkować ostrzeżeniem dla zawodnika. Sekundanci, którzy mimo ostrzeżenia nadal będą zagrzewać zawodnika do walki słownie lub gestami, mogą doprowadzić do następnego ostrzeżenia, mogą też zostać zawieszeni w swoich obowiązkach. W przypadku, gdy sekundant zostaje zawieszony przez Sędziego, musi on opuścić na resztę dnia budynek w którym odbywają się zawody. Jeżeli sekundant w dalszym ciągu nie stosuje się do nakazów Sędziego, jego zawodnik dostaje trzecie ostrzeżenie i jest zdyskwalifikowany.

 
 
 
Art. 11

SĘDZIOWIE RINGOWI I PUNKTOWI

 

1. Do sędziowania zawodów Muay Thai uprawnieni są tylko i wyłącznie sędziowie, którzy ukończyli kurs sędziowski Muay Thai.

2. Obsada sędziowska zawodów powinna składać się z: Sędziego głównego, Sędziego ringowego, przynajmniej trzech Sędziów punktowych, jednego Sędziego czasowego oraz Sekretarza i Spikera zawodów. Obsada funkcji Sekretarza i Spikera zawodów należy obowiązków organizatora zawodów.

3. Sędziowie ringowi i punktowi nie mogą występować w charakterze menadżerów drużyn, trenerów lub sekundantów w trakcie trwania tych zawodów.

4. W uzasadnionych sytuacjach dopuszcza się możliwość łączenia funkcji Sędziego punktowego i czasowego. Decyzję tę podejmuje Sędzia główny zawodów, fakt ten musie być odnotowany w protokole zawodów.

5. Funkcja Sędziego wagowego może być łączona z funkcją Sędziego głównego, punktowego, ringowego i czasowego.

6. Organizatorzy zobowiązani są do pokrycia kosztów podróży, zakwaterowania oraz diet i ryczałtów sędziowskich za dane zawody zgodnie z obowiązującym regulaminem finansowym Polskiego Związku Kickboxingu.

7. Oficjalnym strojem sędziowskim są czarne spodnie (garniturowe), koszule z emblematem federacji (według regulaminu której toczą się zawody), lekkie czarne obuwie sportowe, muszkę, rękawiczki jednorazowe. Zamiast koszuli dozwolona jest koszulka polo z emblematem.

 
 
Art. 12
SĘDZIA GŁÓWNY I JURY
 

1. Na zawody międzynarodowe oraz zawody rangi mistrzostw i pucharu Polski może być zaproszone JURY, składające się przynajmniej z trzech do pięciu członków. Na członków JURY powinni być wybrani Sędziowie z doświadczeniem w sędziowaniu zawodów Muay Thai (najlepiej na szczeblu międzynarodowym). Może również zostać zaproszony Prezes federacji , Trener kadry narodowej oraz Delegat Związku.(członkowie Jury nie posiadających uprawnień sędziowskich Muay Thai, powinni wykazywać się biegłą znajomością regulaminu, sędziowania i tradycji tej dyscypliny).

2. Jeden z Sędziów zaproszonych do Jury pełni funkcję Sędziego głównego zawodów. W uzasadnionych przypadkach funkcję Jury może pełnić tylko Sędzia główny zawodów.

3. Jury zawodów sprawuje całościowy nadzór nad zawodami i jest zwierzchnikiem wszystkich Sędziów na danych zawodach.

4. Decyzje Jury są ostateczne i nie podlegają żadnym zmianom w trakcie zawodów.

5. Obowiązki Jury:

-        Każdy z członków Jury musi zliczać punktacje walczących w każdym starciu by mieć materiał porównawczy w stosunku do punktacji przeprowadzonej przez sędziów punktowych.

-        Jury ma sprawdzać karty punktowe i prawidłowość punktacji.

-        Jury ma obowiązek sporządzenia protokołu z zawodów i przekazania go w terminie do trzech dni po skończonych zawodach do siedziby PZKB wraz z dokumentacją zawodów.

6. W zawodach niższej rangi Sędzia główny, może łączyć tą funkcję z funkcją Sędziego ringowego lub punktowego.

 
 
 
Art. 13

OBOWIĄZKI I UPRAWNIENIA SĘDZIEGO RINGOWEGO

 

1. Najważniejszym obowiązkiem Sędziego ringowego jest zapewnienie maksymalnego bezpieczeństwa zawodnikom w trakcie toczonej przez nich walki w oparciu o obowiązujący regulamin.

2. Sędzia ringowy musi bezwzględnie przestrzegać przepisów oraz sędziować bezstronnie i sprawiedliwie.

3. Kontrolować walkę przez cały czas jej trwania.

4. Chronić słabszego zawodnika przed nadmiernymi urazami.

5. Sędzia ringowy ma obowiązek przed każdą walką sprawdzić strój i wyposażenie zawodników.

6. Sędzia ringowy ma obowiązek sprawdzenie przed każdą walką stanu ringu, a przed każdą kolejną rundą sprawdzić czy na ringu nie znajdują się przedmioty nie będące na wyposażeniu ringu (ring ma być „wolny”) oraz czy podłoga ringu jest sucha i nie stwarza zagrożenia dla walczących zawodników.

7. Sędzia ringowy a obowiązek dopilnować by zawodnicy przed rozpoczęciem podali sobie ręce. Zawodnik powinien w sportowym geście stuknąć się rękawicami przed i po pojedynku pokazując tym samym że walka odbywa się w sportowym i przyjacielskim duchu i jest zgodna z przepisami. Przyjacielski gest powinien być wykonany po Wai Kru oraz po ogłoszeniu wyniku walki. Nie zezwala się na ten gest w czasie trwania walki.

8. Sędzia ringowy ma obowiązek poinformować zawodników o ilości rund w walce i obowiązującym regulaminie oraz słownego poinformowania zawodników o numerze rozpoczynającej się rundy.

9. Sędzia ringowy daje znak do rozpoczęcia i zakończenia walki.

10. Sędzia ringowy korzysta z następujących komend:

            - YUD (jud)zatrzymanie walki.
            - CHOK (czok), rozpoczęcie walki.

- YAK (jak) rozdzielenie zawodników po klinczu. Komenda ta nakazuje zawodnikom odstąpienie od siebie i ponowne rozpoczęcie walki po komendzie CHOK.

11. Sędzia powinien dać odpowiedni sygnał lub gest by wskazać faul zawodnika.

12. Po rundzie finałowej Sędzia ringowy powinien zebrać karty punktowe od Sędziów punktowych i sprawdzić je przed przekazaniem Komisji Sędziowskiej.

13. Sędziemu ringowemu nie wolno określać zwycięzcy poprzez uniesienie ręki zawodnika lub w jakikolwiek inny sposób przed obwołaniem zwycięzcy przez komisję sędziowską. Dopiero wtedy wolno mu unieść rękę zwycięzcy.

14. Sędzia ringowy może upomnieć zawodnika. Upomnienie jest zwróceniem uwagi  zawodnikowi aby był ostrożny i nie łamał przepisów. Przerwanie walki nie jest w tym momencie konieczne ale Sędzia powinien znaleźć odpowiedni moment aby upomnieć zawodnika.

15. Jeśli zawodnik naruszy przepisy, ale jego wina nie jest na tyle poważna żeby go zdyskwalifikować, Sędzia ringowy musi zatrzymać walkę aby zwrócić mu uwagę i zarządza odjęcie punktu. Ostrzeżenie musi być jasne i zrozumiałe dla zawodnika.

16. Sędzia ringowy może natychmiast zdyskwalifikować zawodnika faulującego. Dyskwalifikacja może nastąpić po ostrzeżeniu lub bez niego.

17. Sędzia ringowy jest zobowiązany do przerwania klinczu w przypadku gdy jest on nie aktywny (gdy przynajmniej jeden z zawodników nie podejmuje wymiany kopnięć lub uderzeń, przystawia biodra do przeciwnika lub blokuje jego nogi).

18. Sędzia ringowy może natychmiast zdyskwalifikować zawodnika który nie słucha jego komend, poleceń, obraża go w czasie walki lub zachowuję się w inny nie sportowy sposób.

19. Sędzia ringowy może odwołać sekundantów lub zdyskwalifikować zawodnika gdy sekundanci nie stosują się do jego poleceń.

20. Sędzia ringowy powinien dać sygnał w kierunku wszystkich sędziów ringowych określający wyraźne odjęcie punktu w wyniku ostrzeżenia. Sygnał ten powinien być wykonany ze wskazaniem palcem na winnego zawodnika. Po ostrzeżeniu sędzia ringowy powinien rozpocząć walkę komendą CHOK. Po trzech ostrzeżeniach odejmujących punkt zawodnik ma być zdyskwalifikowany.

21. Sędzia ringowy może wstrzymać odliczanie za upadek (knockdown) jeżeli drugi zawodnik opóźnia przejście do neutralnego narożnika lub w ogóle tego nie zrobi.

22. Obowiązkiem Sędziego ringowego jest interpretowanie przepisów oraz podejmowanie decyzji w każdej nie wymienionej w przepisach sytuacji.

23. Decyzję Sędziego ringowego można oprotestować. Protest musi mieć formę pisemną, musi zostać złożony na ręce Sędziego głównego wraz z  wadium. Protest jest rozpatrywany przez Jury lub Sędziego Głównego niezwłocznie. W trakcie rozpatrywania protestu zawody zostają przerwane. Sędzia główny po rozpatrzeniu protestu przekazuje swoją decyzję zainteresowanym stronom. Fakt wpłynięcia protestu, jego rozpatrzenie powinien być odnotowany w protokole zawodów.

 
 
 
Art. 14

OBOWIĄZKI I UPRAWNIENIA SĘDZIEGO PUNKTOWEGO

 

1. Obowiązkiem Sędziego punktowego jest ocena każdej rundy walki według regulaminu amatorskiej rywalizacji Muay Thai.

2. Sędzia punktowy ma obowiązek dokładnie śledzić przebieg rundy, a po jej zakończeniu wpisać werdykt w karty punktowe. W trakcie trwania rundy zabronione jest wykonywanie notatek.

3. Podczas walki Sędziemu punktowemu nie wolno omawiać żadnych tematów z innym Sędziom lub osobą postronną, z wyjątkiem sędziego ringowego. Jeśli to konieczne, podczas przerwy może poinformować sędziego ringowego o zaistniałych incydentach takich jak: nieodpowiednie zachowanie sekundanta, rozluźniona lina, lub cokolwiek co mogłoby ujść uwadze sędziego ringowego.

4. Do oceny rundy Sędzia punktowy używa kart punkowych otrzymanych przed walką.

5. Każda runda walki jest oceniana osobno. Suma punktów z każdej rudy wyłania zwycięzcę walki. Sędzia punktowy w przydatku remisu musi wskazać zwycięzcę pojedynku. Karta punktowa musi być podpisana przez Sędziego punktowego.

6. Sędzia punktowy powinien pozostać na swoim miejscu (oddzielonym od widowni) aż do momentu ogłoszenia werdyktu.

7. Sędzia punktowy ocenia walkę na stanowisku, które jest oddzielone od widowni i innych stanowisk Sędziów punktowych.

 
 
 
Art.15

OBOWIĄZKI I UPRAWNIENIA SĘDZIEGO CZASOWEGO

1. Głównym obowiązkiem Sędziego czasowego jest mierzenie czasu każdej rundy, liczenie rund i czasu przerw spoczynkowych.

2. Pięć sekund przed rozpoczęciem każdej rundy, mierzący czas musi zasygnalizować sekundantom by opuścili ring.

3. Mierzący czas powinien zasygnalizować rozpoczęcie i zakończenie rundy posługując się dźwiękiem gongu, dzwonka lub gwizdka.

4. Sędzia czasowy ma obowiązek przerwać pomiar czasu na każde żądanie sędziego ringowego.

5. Tylko Sędzia ringowy może wydać polecenia wznowienia pomiaru czasu przez Sędziego czasowego.

6. Sędzia czasowy nie może sygnalizować zakończenia rundy w sytuacji, gdy Sędzia ringowy jest w trakcie liczenia zawodnika. Sygnał końca rundy może zabrzmieć dopiero po podjęciu decyzji o wznowieniu walki przez Sędziego ringowego.

7. Punkt szósty nie ma zastosowania w czasie trwania ostatniej rundy walki. Liczenie zawodnika nie może wstrzymać sygnalizacji końca czasu walki.

8. Sędzia czasowy nie ma prawa samodzielnie przerwać pomiaru czasu.

 
 
 
Art. 16

OBOWIĄZKI I UPRAWNIENIA SĘDZIEGO WAGOWEGO

 

1. Obowiązkiem Sędziego wagowego jest sprawdzenie legalizacji wagi przed rozpoczęciem zawodów.

2. Sędzia wagowy decyduje o tym kto, w jakiej kolejności i kiedy może zostać poddany oficjalnemu ważeniu.

3. Tylko Sędzia wagowy ma prawo podać wagę zawodnika, która zostanie wpisana do protokołu zawodów.

4. Sędzia wagowy ma obowiązek zweryfikowania danych zawodnika, który jest oficjalnie wazony.

5. Sędzia wagowy może nie dopuścić zawodnika do oficjalnego ważenia jeśli ten zgłosił się w ubraniu, okryciu wierzchnim lub butach.

 
 
 
Art. 17
WERDYKTY SĘDZIOWSKIE
 
1. Wygrana przez nokaut (KO)

Gdy zawodnik jest znokautowany (przewróci się i nie może wstać), na pełne 10 sekund odliczania, jego przeciwnik jest zwycięzcą przez nokaut

2. Wygrana na punkty

Po zakończeniu walki zawodnik wygrywa przez większość głosów Sędziów punktowych. Gdy obaj zawodnicy są poważnie zranieni lub wyliczeni do dziesięciu jednocześnie i nie zdolni do kontynuowania starcia, Sędziowie punktowi powinni podliczyć punktacje. Wygrywa zawodnik z większą liczbą punktów.

3.Wygrana przez decyzję Sędziego.

Sędzia ringowy może zakończyć starcie w następujących przypadkach

  1. Zdeklasowanie: gdy sędzia ringowy widzi że jeden z zawodników jest zdeklasowany lub mocno pobity, powinien zatrzymać starcie by wskazać lepszego zawodnika jako zwycięzcę
  2. Kontuzja: gdy Sędzia ringowy widzi że jeden z zawodników odniósł poważna kontuzje lub inne fizyczne problemy uniemożliwiające mu kontynuowanie walki, powinien wstrzymać starcie by wskazać jego przeciwnika jako zwycięzcę. Decyzja taka jest prawem Sędziego, który może lecz nie musi wspomóc się konsultacją z lekarzem zawodów. Po konsultacji Sędzia ringowy może postąpić zgodnie z radą lekarza. Lekarz ringowy ma prawo wstrzymać walkę, gdy widzi uzasadnione powody ku temu. W takim przypadku najpierw informuje Sędziego głównego by zasygnalizować przerwanie walki. W walce finałowej lub pojedynczym starciu eliminacyjnym turnieju, gdy zawodnik ulegnie przypadkowej kontuzji w pierwszej rundzie, Sędziowie punktowi dokonują podliczenia punktacji z okresu przed wypadkiem . Zwycięzca zostaje ogłoszony zawodnik z większą ilością punktów. W mistrzostwach lub innych turniejach, gdy zdarza się kontuzja w pierwszej rundzie, zwycięzcą zostaje zawodnik bez kontuzji. W pojedynczych meczach eliminacyjnych, gdy kontuzja zdarza się w pierwszej rundzie decyzją może być remis.
  3. Wyliczenie: zawodnik przegrywa, gdy zostanie trzykrotnie wyliczony w jednej rundzie lub czterokrotnie w przeciągu całej walki. W przypadku kobiet i juniorów Sędzia ringowy przerywa walkę jeśli zawodnik został liczony dwukrotnie w tej samej rundzie lub trzykrotnie w czasie całej walki.
  4. Niezdolność do obrony: Sędzia ringowy powinien przerwać walkę natychmiastowo, gdy jeden z zawodników jest bezwzględnie „niszczony” przez przeciwnika lub nie zdolny do skutecznej obrony.
4. Zwycięstwo przez poddanie

W sytuacji, gdy jeden z zawodników celowo wycofuje się z walki w wyniku kontuzji lub innych powodów, lub też nie jest zdolny do kontynuowania walki po przerwie spoczynkowej, jego przeciwnik zostaje ogłoszony zwycięzcą.

5. Zwycięstwo przez dyskwalifikacje

Gdy zawodnik zostaje zdyskwalifikowany, jego przeciwnik zostaje zwycięzcą. Gdy obaj zawodnicy zostaną zdyskwalifikowani, wówczas nie zostaje ogłoszony rezultat. Zawodnik zdyskwalifikowany nie dostaje żadnej nagrody, medalu, trofeum, nie zostaje też sklasyfikowany.

6. Bez decyzji
Walka zatrzymana w sytuacji
  1. Zniszczenie ringu, zła pogoda, zamieszki wśród widowni lub jakiekolwiek inne przyczyny powodujące wstrzymanie zawodów.
  2. Jeden lub obu zawodników walczy „zachowawczo”, wygłupia się, ośmiesza przeciwnika, celowo fauluje, walczy rażąco poniżej swoich możliwości.
7. Wygrana przez walkower

Gdy zawodnik oczekuje gotów w ringu, zaś jego przeciwnik jest nieobecny mimo wzywania, zabrzmi gong i po dwóch minutach oczekiwania Sędzia ringowy powinien ogłosić obecnego zawodnika zwycięzcą poprzez spóźnienie przeciwnika. Sędzia ringowy powinien poinformować wszystkich sędziów punktowych by zaznaczyli ten fakt w kartach punktowych oraz zebrać karty. Powinien wezwać zawodnika na środek ringu i unieść jego rękę by ogłosić rezultat wraz z podaniem do publicznej wiadomości przez spikera.

8. Remis

Możliwy jest w przypadku pojedynczych turniejów eliminacyjnych lub meczy towarzyskich pomiędzy dwoma klubami lub krajami. Remis może być ogłoszony, gdy większość decyzji go określa lub gdy przypadkowa kontuzja zdarzy się w pierwszej rundzie.

 
 
 
Art.18
PRZYZNAWANIE PUNKTÓW
 
1. Punkty przyznawane są na karcie punktowej.

2. Punktowane akcje: uderzenia łokciami, uderzenia kolanami, kopnięcia, ciosy bokserskie, obalenia.

3. Wszystkie techniki powinny być oceniane przez sędziów zgodnie ze stylem Muay Thai.(wstęp)

4. Punktowana technika powinna być wykonana z pełną siłą oraz poparta skrętem tułowia lub rotacją bioder. Technika ta powinna wywołać wyraźne wrażenia na przeciwniku.

5. Technika powinna być czysto trafiona w strefę punktowaną (bez faulu).

6. Technika jest punktowana jeżeli pomimo bloku przeciwnika przedramieniem lub podudziem przełamuje jego obronę i wywołuje wyraźne wrażenie na nim.

7. Obalenie jest punktowane tylko wtedy, gdy zawodnik obalający zachowuje pozycję stojącą po wykonanej technice. obalenie musi być wykonany siłą rąk przy pomocy pracy skrętowej ciała. Nie wolno rzucać przez biodro lub bark.

8. Akcje nie punktowane:
  1. Akcja bokserska, która wykracza poza styl. (wstęp)
  2. Uderzenie przeciwnika w ramię lub w nogi jako jego akcja obronna, która skutecznie powstrzymuje atak (blok przedramieniem lub podudziem),
  3. Zbyt słabe uderzenie (nie poparte skrętem tułowia lub rotacją bioder), otarcia lub muśnięcia przeciwnika.
9. Procedura punktowania
  1. Po zakończeniu każdej rundy, lepszy zawodnik dostaje 20 punktów, a jego przeciwnik 19 punktów.
  2. W przypadku wyrównanej rundy zawodnicy otrzymują po 20 punktów
  3. Jeżeli zawodnik, który wygrał rundę ( 20 punktów) podczas jej trwania otrzymał ostrzeżenie, to wynik rundy brzmi 20 : 20.
  4. Jeżeli zawodnik wygrał rundę (20 punktów), a jego przeciwnik podczas jej trwania otrzymał ostrzeżenie, to wynik rundy brzmi 20 : 18.
  5. Po drugim liczeniu w rundzie zawodnikowi liczonemu, odejmowany jest punkt.
  6. Każde celne trafienie uznawane jest jako punkt
10. Wyłonienie zwycięzcy

Jeżeli po zakończeniu walki punktacja jest remisowa Sędziowie powinni wyłonić zwycięzcę na podstawie:

  1. Agresywności zawodnika i woli walki.
  2. Lepszego stylu (opisanego we wstępie), oraz ilości zadanych ciosów według następującej hierarchii:

-                    Uderzenia łokciami

-                    Uderzenia kolanami

-                    Kopnięcia okrężne

-                    Kopnięcia frontalne

-                    Techniki bokserskie

  1. Lepszej obrony zawodnika celem uchronienia się przed atakiem poprzez:

-                    Uniki

-                    Przechwyty kopnięć

-                    Twarde bloki

-                    Zwody

-                    obalenia

-                    Trzymanie gardy

11. Należy wyłonić zwycięzcę w każdej walce podczas trwania zawodów z pominięciem pojedynczych turniejów eliminacyjnych lub meczy towarzyskich pomiędzy dwoma klubami lub krajami.

 
 
 
Art. 19
FAULE
 

1. Upomnienia, procedura odjęcia punktu i dyskwalifikacji.

Jeżeli zawodnik nie zastosuje się do poleceń Sędziego ringowego, złamie przepisy, będzie zachowywał się nie sportowo lub dokona faulu, Sędzia ringowy w zależności od powagi wykroczenia ma prawo do:

-      Ostrzeżenia

-      Ukarania winnego przez odjęcie punktu

-      Dyskwalifikacji winnego bez ostrzeżenia

2. Zawodnik może otrzymać tylko dwa ostrzeżenia z odjęciem punktów, trzecie ostrzeżenie spowoduje natychmiastową dyskwalifikacje. Zawodnik jest odpowiedzialny za faule swojego sekundanta.

3. Pod pojęciem faulu rozumie się zamierzone działanie zawodnika mające na celu osiągnięcie przewagi w walce poprzez zastosowanie niedozwolonych technik, akcji bądź zachowań:

Gryzienie, splunięcie na przeciwnika lub uderzenie głową.

Rzucanie się na przeciwnika, przełamywanie kręgosłupa w odcinku lędźwiowym, umyślne przewracanie się, rzuty stosowane w Judo lub Zapasach (przez biodro i bark, pchnięcie przeciwnika do tyłu z zahaczeniem jego nogi, podstawianie nóg, wycięcia na stopę, wyniesienia zapaśnicze).

Zakładanie dźwigni na kark lub ramię (rękę).

Zrobienie więcej niż jednego kroku po przechwycie kopnięcia.

Stawanie na jednej z lin podczas walki, wykonywanie technik ze wspomożeniem użycia lin (trzymanie, podpieranie).

Atak na leżącego przeciwnika.
Używanie niecenzuralnego słownictwa.

Agresywne zachowania się w stosunku do Sędziego ringowego.

Celowe uderzenie pięścią , kolanem, łokciem lub nadeptywanie ochraniacza krocza przeciwnika. Przypadkowe trafienie w krocze przeciwnika podczas kopnięcia nie jest uznawane jako faul. W sytuacji, gdy jeden z zawodników został przypadkowo uderzony w krocze, Sędzia ringowy nakazuje zatrzymanie czasu. Zawodnik poszkodowany powinien maksymalnie po dwóch minutach podjąć ponownie walkę. Gdy sytuacja się powtarza i Sędzia

    ringowy widzi że wykonywana jest celowo stosuje się system kar w stosunku do zawodnika   

    kopiącego

Walka po komendzie „YAK” bez wycofania się oraz bez komendy ,,CHOK”

Umyślne pozbycie się ochraniacza szczęki.

Umyślne nakłanianie zawodnika lub zagrzewanie go do walki przez sekundantów lub nie zajmowanie przez nich wyznaczonych miejsc w trakcie trwania rund.

 
 
 
Art. 20
KNOCKDOWN LUB UPADEK
 
1. Knockdown lub upadek
Zawodnik jest uznany za leżącego gdy:

dotknie podłogi ringu innymi częściami ciała niż stopy.

upadnie na liny bezwładnie.

kiedy którakolwiek część jego ciała znajduje się poza linami.

nie przewraca się lub nie upada na liny (a jest bliski utraty przytomności).

2. Odliczanie

Po upadku zawodnika Sędzia ringowy rozpoczyna odliczanie co sekundę zaczynając od jeden kończąc na dziesięć i sygnalizując to palcami, jeden co sekundę (dopiero wtedy, gdy przeciwnik liczonego zawodnika stanie w neutralnym narożniku). Jeżeli przeciwnik nie uda się do neutralnego narożnika lub z niego wyjdzie Sędzia ringowy powinien przerwać odliczanie. Dopiero po powtórnym udaniu się zawodnika do neutralnego narożnika Sędzia ringowy będzie kontynuował odliczanie.

3. Nokaut (K.O)

Jeżeli zawodnikowi uda się wstać przed odliczeniem do dziesięciu (10) i jest on gotowy do walki , ale odliczanie nie doszło jeszcze do osiem (8) Sędzia ringowy powinien kontynuować odliczanie do ośmiu (8) zanim wyda polecenie „CHOK”( walka). Natomiast po odliczeniu przez Sędziego ringowego do dziesięciu (10) walka jest zakończona. Sędzia ringowy powinien wskazać leżącego zawodnika jako przegranego przez KNOCKOUT.

4. Upadek obojga zawodników

Jeżeli obaj zawodnicy upadną, Sędzia ringowy powinien odliczać tak długo dopóki którykolwiek z nich leży. Jeżeli obaj zawodnicy są odliczeni do dziesięciu (10) zwycięża ten, który zgromadził do tego momentu więcej punktów. W wypadku zaplątania się rąk i nóg w trakcie upadku Sędzia ringowy może opóźnić odliczanie, gdy zawodnicy próbują się podnieść i Sędzia pomaga im się wyplątać.

5. Ponowny upadek bez ataku

Jeżeli leżący zawodnik wstanie przed odliczeniem do dziesięciu (10) i znów upadnie Sędzia ringowy powinien kontynuować odliczanie.

6. Niezdolność do kontynuowania walki

Zawodnik, który nie może kontynuować walki po przerwie może być liczony lub nie, w zależności od oceny Sędziego ringowego.

7. Limit odliczania

Kiedy zawodnik został odliczony trzy razy w trakcie jednej rundy lub cztery razy w trakcie całej walki, Sędzia ringowy powinien wstrzymać walkę (dla juniorów i kobiet dwa razy w trakcie rundy lub trzy razy w trakcie walki).

 
 
 
 
Art. 21

PROCEDURA PO ZNOKAUTOWANIU

 

1. Jeżeli zawodnik po silnym ciosie dozna utraty świadomości lub znajduje się w innym stanie, który uniemożliwia mu kontynuowanie walki Sędzia ringowy powinien:

-         Natychmiast zakończyć walkę lub zakończyć walkę po wcześniejszym wyliczeniu do dziesięciu.

-         Wezwać lekarza by natychmiast zbadał zawodnika znokautowanego i zalecił dalsze postępowanie.

-         Wpisać ten fakt do protokołu i książeczki sportowo – lekarskiej zawodnika.

2. Jeżeli zawodnik jest nieprzytomny, tylko Sędzia ringowy i lekarz mogą przebywać w ringu. Inne osoby mogą być wpuszczone jeśli lekarz poprosi o pomoc.

3. Po nokaucie zawodnik nie może walczyć przez cztery tygodnie, przed powrotem do rywalizacji musi ponowić badania, w tym EEG.

4. Zawodnik, który miał uraz głowy dwa razy w okresie trzech miesięcy nie może walczyć przez następne trzy miesiące, konieczne są wtedy ponowne badania lekarskie w tym EEG.

5. Zawodnik, który miał uraz głowy trzy razy w okresie jednego roku nie może walczyć przez okres dwunastu miesięcy. Konieczne są wtedy badania lekarskie w tym EEG.

 
 
 
Art. 22
DOPING
 

1. Stosowanie środków dopingujących pod każdą postacią jest zabronione.

2. Zawodnicy, trenerzy, obsługa zawodów zażywający środków dopingowych będą zdyskwalifikowani lub usunięci z zawodów.

 
 
 
Art. 23

INNE POSTANOWIENIA I INTERPRETACJA

 

1. Interpretacja przepisów jak również podejmowanie decyzji w przypadkach nie objętych powyższym regulaminem należą do Sędziego głównego działającego w porozumieniu z Jury.

2. Sędzia główny po zakończeniu zawodów sporządza komunikat końcowy zawodów.

 
 

Do góry

Copyrights  © 2007 Muay Thai, Boks, K-1 & MMA Gym - PALESTRA Warszawa, Łukasz Rola
 

Projekt: compexsoft.com